On the occasion of the 49TH anniversary of the founding of the New People’s Army (NPA)

Press Statement | 29 March 2018 | Bisaya»

The New People’s Army must redouble its effort to fulfil the required steps to advance the people’s war towards a higher stage, bringing the Filipino people ever closer to its socialist future

The National Democratic Front of the Philippines in Mindanao (NDFP-Mindanao), resonating the collective voice of its allied revolutionary organizations in the island, unites with the Filipino people in celebrating with utmost pride the 49th anniversary of the New People’s Army (NPA), which was founded on the 29th of March 1969.

On this occasion, we salute and applaud all Red commanders, fighters, political officers and members of the People’s Militia, local guerrilla and self-defense units who have rendered invaluable service to the masses of peasants, workers and the national minorities. They have effectively carried out their revolutionary tasks of defending the people’s welfare by delivering decisive blows against the fascist forces of the US-Duterte regime. They have taken significant strides to bring the people’s war to a new and higher level with the end in view of ushering in the victory of the national democratic revolution towards the country’s socialist future.

We also take this opportunity to express our profound gratitude to the masses, the weavers of the fabric of history, who have offered their good sons and daughters to take conscious and active part in the undertakings of the true army of the people, the NPA. We thank all our allies as well, who, throughout these years, despite the all-out vain effort by the ruling classes and its reactionary government to malign and crush the revolutionary movement, have not waivered in their support.

We render our highest red salute to all revolutionary martyrs who have lain down their lives for the people and for the victory of the people’s democratic revolution.

The NPA has remained true to its revolutionary tasks and responsibilities and has reaped numerous victories against enemy forces because of the absolute guidance of the Communist Party of the Philippines (CPP), which is celebrating the 50th anniversary of its re-establishment this year. The founding of the NPA in 1969 was a bi-product of the re-birth of the CPP, which launched the First Rectification Movement in 1968 that repudiated the ideological, political and organizational errors of the old party under the revisionist leadership of the Lava-Taruc-Sumulong clique.

From a handful of comrades and fighters armed with a few rifles and hand guns in the 2nd district of Tarlac, the NPA began to expand, spanning the entire archipelago – from Luzon to Visayas to Mindanao. Correctly guided by the CPP through the 2nd rectification movement, the NPA was able to repudiate the right and left opportunist errors of the early 80’s and reaffirmed the basic principles under the guidance of Marxism-Leninism-Maoism.

The Party currently mobilizes the entire structure of the NPA in an all-round way to overcome its conservative tendencies, and to fulfil the requirements necessary in pushing towards a more advanced phase of the people’s war.

The people suffer from worse forms of exploitation and oppression under the US-Duterte regime
The US-Duterte regime further deepens the semi-feudal and semi-colonial crisis by completing the implementation of neoliberal policies imposed by US imperialism. Duterte’s grand plan for the economy is to inundate the country with an infrastructure frenzy (Build, Build, Build) of roads, railways, bridges and other structures, whose actual implementation will be fueled by gigantic loans from China, Russia and the US. This will bury the country in insurmountable debt, which only serves to eternally trap us within the stranglehold of servility to US imperialist dictates.

Duterte will also open the country for the entry of more imperialist mining firms and capitalist plantations, which will further denude Mindanao’s remaining forest cover and rapidly deplete its mineral resources. Under Duterte’s “environmental policies,” stringent restrictions will be relaxed as more incentives and protection will be given to these imperialist companies, for them to continue ravaging the environment and rake in super profits from exploiting Mindanao workers and syphoning out non-renewable raw materials, to the detriment of future generations.

The country’s economy is made afloat by OFW remittances, but the level of remittances has gone down. The Duterte regime in the meantime continues with the policy of exporting human labor abroad even as overseas Filipino workers are being subjected to maltreatment and other despicable forms oppression in other countries, similar to what Joanna Demafeliz and Josie Lloren suffered in Kuwait that led to their tragic deaths.

The state of unemployment in the country is at its worst in years at 9%, or between 70,000 to 1.4 million out of work. This will further debilitate the labor sector unless thorough-going national industrialization is implemented. Labor policies imposed by the Duterte regime continue to deprive Filipino workers of job security, totally reneging on its promise to eradicate contractualization. More and more Filipino workers, especially those in Mindanao, are losing their trust of Duterte and are readying themselves to strongly oppose his anti-labor policies .

The US-Duterte regime seethes with fascism as it continues to employ militarism and other draconian measures to suppress any and all forms of opposition and dissent. Duterte seeks to wipe-out the NPA by end of 2018 through his AFP’s bloody Oplan Kapayapaan (OpKap), which employs a smattering of vile military and psywar tactics rehashed from the failed internal security plans of previous regimes.

In his desperation, he has issued Proclamation 347 that tags both the CPP and the NPA as “terrorists.” He has gone to lengths of almost sociopathic proportions as to offer “P25,000-P100,000 for every NPA fighter killed,” or exclaim the even more despicable “shoot a captured woman NPA in her private parts.”

Under the direction of the US-Duterte regime, the AFP/PNP has resorted to the psywar tactic of subterfuge, perfidy and black propaganda. AFP psywar experts employ orchestrating the murder of civilians, make it appear like it was executed by “terrorists,” and impute the crime on the NPA. Then, through their trolls, they poison both social and mainstream media with such fake news. For instance, AFP-sponsored bandit groups beheaded a CAA member in San Miguel, Surigao del Sur, and in another incident, state agents murdered Datu Tiambong, a Mamanwa local chieftain, in Alegria, Surigao del Norte, both treacherous acts aimed at maligning the credibility of the NPA.

This also holds true with “fake surrenders,” with which the AFP uses, but in vain, to paint a portrait of a “weakening NPA.” But, the masses in Mindanao are well aware of the real nature of their own army, a people’s army that adheres to a strict code of discipline and fundamental rules that hold paramount the well-being of the masses and, without second thought, defend them whenever under attack.

OpKap has resulted in some of the gravest manifestations of human rights abuses in Mindanao since the US-Marcos dictatorship, which, from March 2017 to March 2018, has already victimized hundreds of thousands in the island. In particular, extra-judicial killings have snuffed out 127 mass leaders and activists in Mindanao.

Some of the more grisly crimes of the AFP in the past couple of years include: the torture and frustrated murder by setting on fire two young activists on December 6, 2017 by elements of the 71st IBPA in Maco, Compostela Valley; the massacre of eight Lumad villagers in Lake Sebu, South Cotabato on December 3, 2017 by elements of the 33rd and 27th IB; the murder of 19-year old Lumad student Obillo Bay-ao by CAFGU elements on September 5, 2017 in Talaingod, Davao del Norte; and the shooting of a pregnant woman by elements of the 8th IBPA in Bukidnon on July 2016.

The AFP also deploys its attack helicopters, fighter jets and combat-capable drones to conduct bomb runs as well as its 105 mm cannons to launch artillery attacks on areas near or on hinterland Lumad and peasant villages. For instance, the nearly five hour aerial bombing and artillery attack on May 25, 2017 against several barangays in President Roxas, North Cotabato and Damulog, Bukidnon combined with ground operations of the 39th and 72nd IBPA; almost incessant bombings and shelling on areas in close proximity to Lumad schools and communities in the hinterlands of Lianga, Surigao del Sur and Gigaquit, Surigao del Norte; and, the attack of drones with combat capabilities on farms and hinterland communities of peasants and Lumad in several towns in Surigao del Norte.

Drones are being used by AFP units to assist them to either survey the area for their targets or to launch via remote control “rockets” to decimate whatever they consider their “enemy target,” which include civilian communities.

The extension of the implementation of martial law in Mindanao has left leaders and members of open and legitimate mass organizations to brutal attacks by the reactionary state, which employs the filing of trumped up charges, warrantless arrests, imprisonment and torture, surveillance and profiling of targeted individuals, enforced disappearances, extrajudicial killings and other means of psywar and intimidation. The AFP also uses its “recruitment” activities in schools and colleges as a cover to conduct surveillance on students whom they suspect to be “recruiting for the NPA.”

The Duterte regime recently filed a case against more or less 600 individuals whom it claims to be members of the CPP, NPA and NDFP and aims to officially declare the CPP and the NPA as “terrorists.” This is a virtual hit list of the AFP’s targets for arrest, persecution or political assassinations, as many of the names, more than half of which are from Mindanao, include those from legal organizations, human rights workers and activists, prominent individuals and leaves space for those whom they wish to add later. This is also farcical because it also include names of people who are long dead and even some are elements who are now in cahoots with the AFP.

The regime’s Oplan Tokhang/Double barrel has not only been used to capture and kill small-time drug users and peddlers but also to arrest and even murder political activists. Duterte recently revealed his “true colors” when drug charges against drug lords Peter Lim and Peter Co and self-confessed drug kingpin Kerwin Espinosa were dropped by the courts on mere technicality. These big time drug dealers are in fact close buddies of Duterte.

After the five-month brutal siege of Marawi City, no clear and significant rehabilitation effort that serves the needs of the Bangsamoro who evacuated from the city is underway; Bangsamoro civilian leaders/representatives of the people who were deprived of their homes and livelihood have not been consulted by the Task Force Bangon Marawi. Marawi residents now reside in make-shift tents located in the outskirts of the city.

The US-Duterte regime remains unrelenting in its war against the Bangsamoro and continues to intensify it even after the Marawi seige and as it extends martial law in the island. On one hand, it engages in direct attacks against the Bangsamoro Islamic Freedom Fighters (BIFF); continuing its bombing/shelling on Moro communities such as the S.K. Pendatun incident, which has resulted in the evacuation of a number of Moro communities.

While on the other, it continues to contain the MILF and the BIAF by dangling the enactment of the BBL into law, as well as the federal form of government as an assurance that the Bangsamaoro will have a “share” in the state’s power. However, the enactment of the BBL into law remains far from being realized and creates a more volatile condition for the rekindling of an even bigger Moro armed resistance against the reactionary government.

The intensified war against the Bangsamoro is part of the Asia-pivot design of US imperialism to buttress its hegemony in the Asia-Pacific region, where China is also increasing its hold. The US Armed Forces has launched Operation Pacific Eagle–Philippines, an all-out US counter-insurgency operation in the country which replaces Operation Enduring Freedom. This gives full license to US military forces to directly operate against “terrorists,” establish new military bases with more than 6,000 heactares of land in Marawi City granted to them as military reservation, and use all their deadly hi-tech weaponry against the people of Mindanao. This will also serve as a launch pad for its war against China and North Korea, and establish its claim over the South China Sea.

The NPA in Mindanao continues to surge in an all-round way
Despite the all-out attacks of the US-Duterte regime, the NPA is making headway in 46 guerrilla fronts in Mindanao, where its units are operating in more than 2,500 barrios in over 200 municipalities in 20 provinces in the island. In these areas, hundreds of thousands are directly organized, while tens of thousands are covered by the people’s revolutionary government at the barrio level, and a few at municipal levels.

In the first quarter of the year alone, the combined strength of all NPA units in the five regions of Mindanao have launched a relatively significant number of tactical offensives against enemy troops, which have been inflicted with more casualties.

NPA units are hard at work cooperating alongside revolutionary masses in launching agrarian revolution. Thousands have benefitted from its minimum program of agrarian reform, which include reduction in the rent of land, farm animals and tools and in the levels of usury, while striving to increase wage rates of farm workers, as well as the level of productivity in the base areas. NPA units also provide social services, such as medical services, and conduct revolutionary cultural campaigns which help raise the level of consciousness among the organized masses.

Under the absolute leadership of the CPP, the NPA is imbued with Marxism-Leninism-Maoism as its ideological guide. Contrary to the claim that it has veered away from its principles, the NPA is strict in the implementation of its basic education, which is a collection of basic courses under the Pambansang Demokratikong Paaralan (PADEPA). It has made sure that members of the NPA who qualify for Party membership undergo the Basic Party Course (BPC) and the Intermediate Party Course (IC), and for cadres, the Advanced Party Course (AC).

NPA units regularly take stock of statements and articles featured in Ang Bayan, the official national publication of the CPP. At the same time, Red fighters are encouraged to read articles that feature burning issues of the day and, if they are able, to read revolutionary classics to help them strengthen their resolve and sharpen their analytical skills, especially in the midst of ever changing social conditions.

Red fighters are steeled and guided by its 3 Main Rules of Discipline and 8 Points of Attention enshrined in the Basic Rules of the New People’s Army in all their political and military undertakings. For instance, the NPA has displayed utmost discipline in the proper handling of prisoners of war and hors d’combat, taking into account the strict adherence to the CARHRIHL, Protocols, the Geneva Conventions and other international laws that govern civil wars.

NPA platoons and companies in Mindanao are now spread all over their base areas, helping the masses to defend themselves from impending attacks of enemy forces, recovering those relatively disrupted by enemy troops and re-invigorating revolutionary mass organizations into launching agrarian revolution campaigns and participating in meaningful activities that help advance the people’s war.

Further strengthen our efforts to reap more victories
Thus, on the occasion of the 49th anniversary of the founding of the New People’s Army, the NDFP–Mindanao resoundingly applauds the accumulated victories in the past year, and calls upon all Red fighter units to redouble efforts in launching more and more tactical offensives against operating enemy troops, utilizing a wide array of tactics and technics in order to achieve our strategic revolutionary goals.

The NPA must also make it a point to pay more attention in the intensification agrarian revolution campaigns, mobilizing the masses in their hundreds of thousands in order to bring about significant victories, both in the minimum and even in the maximum program.

We encourage NPA units in Mindanao to mark their every political and military undertaking this year as a tribute to the 50th anniversary of the re-establishment of the Communist Party of the Philippines. We must take this opportunity to sum-up, learn from past mistakes, and aim ever higher to fulfil the requirements to help usher the people’s war towards the strategic stalemate phase and bring the nation ever closer to its glorious socialist future.#

Long live the New People’s Army, the real people’s army!
Long live the Communist Party of the Philippines!
Long live the People’s Democratic Revolution with a Socialist Perspective!

Ka Joaquin Jacinto
Spokesperson
NDFP-Mindanao


Sulat Pamahayag | 29 March 2018

Sa okasyon sa ika-49 nga anibersaryo sa pagkatukod sa Bagong Hukbong Bayan (BHB)

KINAHANGLANG LABAW PANG PAKUSGON SA BHB SA MINDANAO ANG PAGKOMPLETO SA MGA REKISITOS ARON IASDANG ANG GUBAT SA KATAWHAN NGADTO SA MAS TAAS NGA YUGTO, UG MAPADUOL ANG KATAWHANG PILIPINO NGADTO SA IYANG SOSYALISTANG KAUGMAON

Ang National Democratic Front of the Philippines sa Mindanao (NDFP-Mindanao), nagpalanog sa kolektibong tingog sa mga alyadong rebolusyonaryong organisasyon niini sa isla ug nakighiusa ngadto sa katawhang Pilipino sa pagsaulog sa tumang kamapasigarbuhon, sa ika-49 nga anibersaryo sa pagkatukod sa Bagong Hukbong Bayan niadtong ika-29 sa Marso 1969.

Niining okasyon, gisaluduhan ug gipahalipayan namo ang tanang Pulang kumander, manggugubat, pangpulitikang opisyal ug membro sa mga yunit sa Milisyang Bayan, lokal nga mga yunit gerilya ug panalipod-sa-kaugalingon, nga matinud-anon ug malagsikong nag-alagad sa masang mag-uuma, mamumuo ug nasudnong minorya. Pursigido nilang gipatuman ang rebolusyonaryong mga tahas diha sa pagpanalipod sa kaayuhan sa katawhan pinaagi sa paghatag og nagkakusog mga hampak batok sa mga pasistang pwersa sa rehimeng US-Duterte. Naghimo sila og mga mahinungdanong mga lakang aron ihatod ang gubat sa katawhan ngadto sa bag-o ug mas taas nga ang-ang, nga nagtumong nga dalhon sa nasudnong demokratikong rebolusyon ang nasud ngadto sa iyang sosyalistang kaugmaon.

Sakmiton usab namo kini nga kahigayonan aron pasalamatan ang bagang masa, ang tinuod nga tigmugna sa kasaysayan, sa ilang paghalad sa ilang mga maayong anak aron matngon ug aktibong mosalmot sa mga gimbuhaton sa tinuod nga hukbo sa katawhan, ang BHB. Gipasalamatan usab namo ang mga alyado, nga padayong nagsuporta taliwala sa paningkamot sa nagharing hut-ong ug sa reaksyunaryong gobyerno nga dauton ug dugmukon ang rebolusyonaryong kalihukan.

Among ihatag ang kinatas-ang pulang pagsaludo sa tanang mga rebolusyonaryong martir nga naghalad sa ilang kinabuhi alang sa katawhan ug alang sa kadaugan sa nasudnon demokratikong rebolusyon.

Ang BHB nagpabiling matinud-anon sa mga rebolusyonaryong tahas ug katungdanan niini ug miani og daghang mga kadaugan batok sa mga pwersa sa kaaway tungod sa absolutong paggiya sa Partido Komunista ng Pilipinas (PKP), nga magsaulog sa ika-50 nga anibersaryo sa subling pagkatukod karong tuiga.

Ang pagkatukod sa NPA niadtong 1969 resulta sa pagkahimugso-balik sa PKP, nga naglunsad sa Unang Kalihukang Pagtul-id kaniadtong 1968 aron isalikway ang ideyolohikal, pulitikal ug pang-organisasyon nga mga kasaypanan sa daang partido ubos sa rebisyunistang pagpangulo sa pundok Lava-Taruc-Sumulong.

Gikan sa pipila ka mga kadre ug manggugubat nga naghawid og pipila ka riple ug uban pang mga armas didto sa ikaduhang distrito sa Tarlac, ang NPA inanay nga nagpalapad hangtud mikuyanap sa tibuok Pilipinas – gikan sa Luzon ngadto sa Visayas hangtud sa Mindanao. Ubos sa hustong paggiya sa PKP pinaagi sa Ikaduhang Bantugang Kalihukang Pagtul-id, gisalikway sa BHB ang wala ug tuo nga mga oportunismong kasipyatan niadtong sayong bahin sa dekada ’80, ug subling gihuptan ang mga batakang prinsipyo ubos sa paggiya sa Marxismo-Leninismo-Maoismo.

Ang PartIdo, sa pagkakaron, nagpalihok sa tibuok istruktura sa BHB sa tanang natad aron patigbabawan ang konserbatibong mga tendensya niini, ug aron kompletuhon ang mga rekisitos nga gikinahanglan sa pag-asdang ngadto sa mas abanteng yugto sa gubat sa katawhan.

Grabeng pagpahimulos ug pagpandaugdaug ang giatubang sa katawhan ubos sa rehimeng US-Duterte
Ang rehimeng US-Duterte samot pang nagpalalom sa semipyudal ug semikolonyal nga krisis pinaagi sa pagpatuman sa mga palisiyang neoliberal nga gipahamtang sa imperyalismong US. Ang grandyosong plano ni Duterte alang sa ekonomiya mao ang paglunop sa nasud sa nagsalimuang ug pinaspasay nga pagtukod og mga imprastraktura (Build, Build, Build) sama sa kalsada, agianan sa tren, tulay ug uban pa, kansang implementasyon hilabihang nag-agad sa higanteng mga utang gikan sa China, Russia ug US. Tataw nga ilubong niini ang nasud sa dili na mabayrang utang, nga magsilbi lang aron ipabilin sa laang sa malungtarong pagyukbo sa nasud sa mga dikta sa imperyalistang US.

Samot pang ablihan ni Duterte and nasud alang mga imperyalistang kompanya sa mina ug sa kapitalistang mga plantasyon, nga labaw pang motun-as sa nagpabiling kalasangan ug paspas nga mohurot sa mga rekursong mineral sa nasud, ilabina sa Mindanao. Ubos sa “palisiyang pangkinaiyahan” ni Duterte, luagan ang mga palisiyang nagpreserba sa kinaiyahan samtang dugang pang hatagan og mga insentibo ug proteksyon ang mga imperyalistang kompanya. Kining mga imperyalistang kompanya padayon sa ilang walay puas nga pagdaut sa kinaiyahan ug naghakop og super-ginansiya gikan sa pagpahimulos sa mga mamumuo sa Mindanao, ug pagkawkaw sa dili-na-mapahiuli nga mga hilaw’ng materyales, sa kaalautan sa umaabot nga mga henerasyon.

Ang ekonomiya sa nasud napabarug na lamang sa mga remittances sa mga OFW, apan nagkaubos na kini. Ang rehimeng Duterte sa pagkakaron nagpadayon sa palisiyang pag-eksport og kusog pamuo ngadto sa laing nasud, bisan pa man kung ang mga mamumuong Pilipino nahiagom sa grabeng pagmaltrato ug uban pang mangilngig nga dagway sa pagpangdaugdaug sa ngadto sa ubang nasud, sama sa nahitabo kang Joanna Demafeliz sa Kuwait ug Josie Lloren nga misangpot sa ilang kamatayon.

Pinakagrabe ang kahimtang sa kawalay trabaho karon sa nasud human sa pila ka tuig, nisangpot na sa 9% o 70,000 ngadto sa 1.4 milyon katawhan ang walay trabaho. Mapadayunong gub-on niini ang sektor sa pamuo, gawas lang kun ipatuman ang makuting nasudnong industriyalisasyon. Ang mga palisiya sa pamuo sa rehimeng Duterte naghikaw sa mga mamumuong Pilipino og kasegurohan sa trabaho, kung diin hingpit na nga gitalikdan ang iyang saad nga wagtangon ang kontraktwalisasyon. Nagkadaghan ang mga mamumuong Pilipino, ilabina kadtong gikan sa Mindanao, ang nawad-an na og pagsalig kang Duterte ug nag-andam na sa ilang kaugalingon aron kusganong batukan ang iyang mga kontra-mamumuong palisiya.

Ang rehimeng US-Duterte tugob sa dili matupngang pasismo samtang padayon kining nagpahamtang of militarismo ug uban pang bangis nga lakang aron sumpuon ang tanang porma sa oposisyon ug pagsupak. Naglaraw si Duterte nga dugmukon ang BHB human sa tuig 2018 pinaagi sa maduguong Oplan Kapayapaan (OpKap) sa AFP, naggamit og mga pinudyot-pudyot nga mga mga bangis nga taktikang pangmilitar ug saywar gikan sa pakyas nga mga internal security plan sa nangaging mga rehimen.

Sa iyang kadesperado, nagpagawas siya og Proclamation 347 nga nag-ila kuno sa PKP ug BHB isip “terorista.” Hilabihan ka hinungog nga naghanyag siya og “P25,000-P100,000 nga ganti sa matag manggugubat sa NPA nga mapatay,” ug nag-ingon nga “pusilon sa iyang kinatawo ang mga madakpang babayeng BHB.”

Subay sa direksyon sa rehimeng US-Duterte, ang AFP/PNP nagpasiugda og mga taktikang saywar gamit ang pagpanglingla, lansis ug itom nga propaganda. Ang mga eksperto sa saywar sa AFP naghimo og pagpamatay sa mga sibilyan nga gidisenyong daw hinimoan sa mga “terorista” ug ipasangil ang maong krimen ngadto sa BHB. Sama kini sa nahitabong pagputol sa ulo sa usa ka membro sa CAA nga binuhatan sa mga bandidong grupo nga gisuportahan sa AFP didto sa San Miguel, Surigao del Sur, ug ang pagpatay kang Datu Tiambong, nga usa ka lokal nga Mamanwang datu, didto sa Alegria, Surigao del Norte nga hinimoan sa mga ahente sa estado. Gihimo kining mga mangilngig nga krimen sa tumong nga dauton ang kredibilidad sa BHB.

Gihimo usab kini diha sa gipasiatab nga mga pekeng “pag-surender,” nga gigamit apan pakyas, sa AFP aron ipagawas nga “nagkahuyang na ang BHB.” Apan, ang masa sa Mindanao nasayod sa tinuod nga kinaiya sa ilang hukbo — usa ka hukbo sa katawhan nga nagsubay sa istriktong tamdanan sa disiplina ug batakang mga lagda nga naghatag og nag-unang pagpakabili sa kaayuhan sa mga masa, ug sa walay pagduha-duha, nanalipod niini atubang sa kakuyaw.

Ang OpKap naresulta sa pila ka hilabihan ka mangtas nga dagway sa paglapas sa tawhanong katungod sa Mindanao sukad sa diktadurang US-Marcos, kun diin, gikan Marso 2017 hangtud Marso 2018, gatusan ka libo na ang nabiktima sa isla. Sa partikular, ang extra judicial killings sa Mindanao mikutlo na og 127 ka kinabuhi, ug nagpadayon pa kini sa kasamtangan.

Dugang pa, sa miaging duha ka tuig, nahimo kitang saksi sa tortyur ug pagsulay’ng pagpatay pinaagi sa pagsunog sa duha ka batan-ong aktibista niadtong Disyembre 6, 2017 sa mga elemento sa 71st IB sa Maco, Compsotela Valley; ang pagmasaker sa walo ka Lumad sa Lake Sebu, South Cotabato niadtong Disyembre 3, 2017 sa mga elemento sa 33rd ug 27th IB; ang pagpatay sa 19-anyos nga estudyanteng Lumad nga si Obillo Bay-ao sa mga elemento sa CAFGU niadtong Septembre 5, 2017 sa Talaingod, Davao del Norte; ug ang pagpusil sa usa ka mabdos nga gibuhat sa mga elemento sa 8th IB sa Bukidnon niadtong Hulyo 2016.

Ang AFP nag-deploy usab sa ilang mga attack helicopter, fighter jets ug mga combat-capable nga drone aron maghimo og mga malangkubong pagpamomba, lakip usab ang paggamit sa ilang 105 mm nga kanyon aron atakehon ang mga erya nga haduol o sa mismong komunidad sa mga mag-uuma o Lumad. Grabe ang gidulot niini sama sa dul-an lima ka oras nga pagpamomba ug pagpanganyon niadtong Mayo 25, 2017 batok sa pila ka mga barangay sa President Roxas, North Cotabato ug Damulog, Bukidnon nga gikumbinahan sa ground operation sa 39th ug 72nd IBPA; ang halos walay bugto nga pagpamomba ug pagpanganyon sulod sa dili moubos sa tulo ka bulan niaging tuig sa mga erya nga haduol sa mga komunidad ug eskwelahan sa Lumad sa Lianga, Surigao del Sur ug Gigaquit, Surigao del Norte; ug ang pag-atake sa mga drones nga adunay pang-kombat nga kapasidad ngadto sa mga umahan ug komunidad sa mga mag-uuma ug Lumad sa pila ka lungsod sa Surigao del Norte.

Ang mga drone gigamit sa pasistang mga yunit sa AFP aron tabangan sila sa paghimo og sarbeylans sa erya nga ilang gitarget o magbuhi, pinaagi sa remote control, og mga “rocket” aron bungkagon ang unsamang ginaila nilang “target,” lakip na niini ang mga sibilyang komunidad.

Ang pagpalungtad sa pagpatuman sa martial law sa Mindanao nagpahiagom ngadto sa mga lider ug membro sa mga lehitimo ug progresibong pangmasang organisasyon og mga brutal nga pagpangatake nga mando sa reaksyunaryong estado. Gipahamtang ang pagpasaka og tinumotumong mga kaso, mga pagsikop nga walay mandamyento de aresto, pagpangdakop ug tortyur, sarbeylans ug propayling sa gitarget nga mga indibidwal, pagpangdagit, pulitikal nga pagpamatay ug uban pang mga pamaagi sa saywar ug pagpanghasi. Gigamit usab sa AFP ang mga “pagpang-rekrut” niini diha sa mga tulunghaan isip tabon sa ilang pagpaniid sa mga estudyante o magtutudlo nga ilang gisuspetsahang “naga-rekrut alang sa BHB.”

Ang rehimeng Duterte bag-ohay pa lang mipasaka og kaso batok sa kapin kun kulang 600 ka indibidwal nga ginaingon niining membro sa PKP, BHB ug NDFP, ug naglaraw nga opisyal nga ideklara ang PKP ug BHB isip mga “terorista.” Makuyaw kini tungod kay daghan sa mga ngalan, sobra sa katunga niini gikan sa Mindanao, gikan sa mga ligal nga organisasyon. Sa pagkatinuod, usa kini ka hitlist sa mga target sa AFP nga dakpon, lupigon ug patyon. Kataw-anan usab kini tungod kay giapil ang dugay nang patay ug bisan ang pila ka elemento nga nakig-abin na sa AFP.

Ang Oplan Tokhang sa rehimen wala lang gigamit sa pagsikop ug pagpatay sa mga gagmay’ng tiggamit ug tigpayuhot og droga kundili sa pag-aresto ug pagpatay usab sa mga aktibistang pulitikal. Si Duterte bag-ohay pa lang nagbutyag sa iyang “tinuod nga kolor” dihang gipawalay sala ang mga drug lord nga si Peter Lim ug Peter Co ug sa nag-angkon nga hari sa droga nga si Kerwin Espinosa tungod lang sa simpleng teknikalidad. Kining mga big time nga drug lord sa pagkatinuod suod nga mga higala ni Duterte.

Human sa lima ka bulan nga brutal nga pag-atake sa Marawi City, walay tino ug mahinungdanong rehabilitasyong nasugdan ang reaksyunaryong gobyerno nga nagtubag sa panginahanglan sa mga Bangsamoro nga mibakwit gikan sa syudad. Ang mga sibilyan nga lider o representante sa Bangsamoro nga nahikawan sa ilang mga pinuy-anan ug panginabuhian wala gikonsulta sa nagkapalpak nga Task Force Bangon Marawi. Ang mga lumulupyo sa Marawi nagpuyo na lang karon sa mga tolda gawas sa syudad.

Ang rehimeng Duterte walay undang nga naglunsad sa gubat batok sa Bangsamoro ug nagpadayon kining nagkaigting human sa pagpanulong sa Marawi ug pagpalungtad sa martial law. Sa usa ka bahin, naglunsad kini og mga direktang atake batok sa Bangsamoro Islamic Freedom Fighters (BIFF); nagpadayon sa iyang pagpamomba ug pagpanganyon ngadto sa mga komunidad sa katawhang Moro sama pananglitan sa insidente sa S.K. Pendatun, nga nagresulta sa pagpamakwit sa gatusan ka Bangsamoro.

Sa pikas bahin, nagpadayon ang rehimen sa pagpugong sa MILF ug BIAF pinaagi sa pagsaad nga himuong balaod ang Bangsamoro Basic Law (BBL) ug ang pagpatuo nga ang pederal nga gobyerno moseguro nga mabahinan ang Bangsamoro sa gahum sa reaksyunaryong estado. Apan, layo ra kini sa tinuod, tungod kay wala pa hangtud karon mapasar ang BBL sa Kongreso. Nagmugna kini og kahimtang alang sa subling pag-ulbo sa mas dakung armadong pagsukol sa Bangsamoro batok sa rehimeng US-Duterte.

Ang nagkaigting nga gubat batok sa Bangsamoro kabahin sa disenyong Asia Pivot sa imperyalismong US aron labaw pang iduso ang paghari niini sa rehiyon sa Asya-Pasipiko, kun diin nagkalapad usab ang impluwensya sa China. Ang Armadong Pwersa sa US naglunsad og Operation Pacific Eagle–Philippines, usa ka larga todong operisyon kontra-insurhensiya sa nasud nga mihulip sa Operation Enduring Freedom. Naghatag kini og hingpit nga lisensya sa pwersang militar sa US aron direktang mag-opereyt sa nasud batok sa giila nilang “terorista,” magtukod og bag-ong mga base militar sama pananglitan sa kapin 6,000 ektaryang kayutaan sa Marawi nga gitagana alang sa military reservation sa US, ug mogamit sa tanang makuyaw nilang hi-tech nga hinagiban batok sa katawhan sa Mindanao. Magsilbi usab kining panukaran sa imperyalistang US alang sa gubat niini batok sa China ug North Korea, ug ipahamtang ang gahum niini sa South China Sea.

Nagpadayon ang tanang-natad nga pag-asdang sa BHB sa Mindanao
Apan, taliwala sa larga todong atake sa rehimeng US-Duterte batok sa rebolusyonaryong kalihukan, padayong nag-asdang BHB sa 46 ka mga natarang gerilya sa Mindanao, kun diin naglihok ang mga yunit niini sa kapin 2,500 ka baryo sa kapin 200 ka lungsod sa 20 ka probinsya sa isla. Sa maong mga erya, gatusan ka libo ang direktang na-organisa, samtang napuloan ka libo ang gilangkuban sa rebolusyonaryong gobyerno sa katawhan diha sa ang-ang baryo ug pipila sa ang-ang lungsod.

Sa sayong bahin sa 2018, naglunsad ang BHB ug ubay-ubay nga mga taktikal nga opensiba batok sa mga tropa sa AFP/PNP/CAFGU sa Mindanao. Resulta niini, ubay-ubay usab ang nahimong kaswalidad sa bahin sa kaaway.

Naningkamot ang mga yunit sa BHB sa pakigtinabangay sa rebolusyonaryong masa sa paglunsad sa agraryong rebolusyon. Liboan na ang nakabenepisyo sa minimum nga programa sa agraryong rebolusyon, nga naglakip sa pagpakunhod sa abang sa yuta, hayop ug himan, pagpaubos sa tantos sa usura, samtang naninguha nga mapataas ang ang-ang sa suhulan sa mga mamumuong-panguma, ug sa kinatibuk-an, ang produktibidad sa pagpanguma diha sa mga base. Ang mga yunit sa BHB naghatag usab og mga katilingbanong serbisyo, sama sa serbisyong medikal ug naglunsad og mga kampanyang pangkultura aron patas-on ang ang-ang sa kahimatngon sa organisadong masa.

Ubos sa absolutong pagpangulo sa PKP, ang BHB naghupot sa Marxismo-Leninismo-Maoismo isip ideolohikal nga giya niini. Sukwahi sa gipakaylap nga “nabuhian na sa BHB ang ideolohiya niini,” ang BHB hugot nga nagpatuman sa iyang batakang edukasyon, nga gamit ang koleksyon sa mga mga batakang kurso ubos sa Pambansa Demokratikong Paaralan (PaDePa). Giseguro niini nga ang mga membro sa BHB nga kwalipikado nga mahimong membro sa Partido makakuha sa Batakang Kurso sa Partido (BPC) ug sa Intermedyang Kurso sa Partido (IKP) ug alang sa mga kadre, sa Abanteng Kurso sa Partido (AKP).

Gitun-an sa mga yunit sa BHB ang mga pamahayag ug artikulo nga nasulat sa Ang Bayan, ang opisyal nga nasudnong mantalaan sa PKP. Dungan niini, gidasig ang mga Pulang manggugubat nga magbasa og mga sinulat kabahin sa mga nagbagang isyu karon ug, kun mahimo, magbasa usab sa mga rebolusyonaryong klasikong mga sinulat nilang Marx, Engels, Lenin, Stalin ug Mao aron nga mapalig-on ang ilang kaakuhan sa rebolusyon ug mahimong mas matukion, ilabina taliwala sa mga nagausab-usab nga katilingbanong kahimtang.

Ang mga Pulang manggugubat gipalig-on ug gigiyahan sa Tulo ka Nag-unang Lagda sa Disiplina ug Walo ka Punto nga nasulod sa Batakang Lagda sa Bagong Hukbong Bayan (BLBHB) diha sa tanan nilang pang-pulitika ug pang-militar nga gimbuhaton. Tungod niini, ang BHB nagpakita og taas nga ang-ang sa disiplina sa tukmang paggunit sa mga bihag sa gubat (POW) ug mga hors d’combat (mga kaaway nga sundalo nga walay nay katakus makigsangka), nga lakip ang pagkonsidera sa pagtamod sa CARHRIHL, mga Protocol, Geneva Conventions ug uban pang internasyunal nga balaod sa gubat.

Ang mga platun ug kompanya sa BHB sa Mindanao nagkatag karon sa ilang tagsa-tagsang baseng gilihukan, nagtabang sa masa aron panalipdan ang ilang kaugalingon batok sa umaabot nga mga atake sa pwersa sa kaaway, nag-rekober sa mga erya nga relatibong gigubot sa mga tropa sa kaaway, ug nagpalagsik-balik sa mga rebolusyonaryong masang organisasyon diha sa paglunsad og mga kampanyang agraryong rebolusyon, ug pagsalmot sa mahinungdanong aktibidad alang sa pagpaasdang sa gubat sa katawhan.

Labaw pang pakusgon ang mga paningkamot alang sa dugang pang mga kadaugan
Tungod niini sa okasyon sa ika-49 nga anibersaryo sa pagkatukod sa Bagong Hukbong Bayan, ang NDFP-Mindanao malanugong nagpahalipay sa mga natigom nga mga kadaugan sa miaging tuig ug nag-awhag sa mga yunit sa Pulang manggugubat nga labaw pang pakusgon ang paglunsad sa magkadaghang mga taktikal nga opensiba batok sa nag-opereyt nga tropa sa kaaway, gamit ang nagkalain-laing taktika ug teknika aron makab-ot ang atong istratehikong rebolusyonaryong tumong.

Ang BHB angayang maghatag og dugang atensyon ngadto sa pagpasubsob sa mga kampanya sa agraryong rebolusyon, pagpalihok sa gatusan ka libo nga masa aron maangkon ang mga mahinungdanong kadaugan diha sa minimum ug bisan sa maksimum nga programa niini.

Gidasig namo ang mga yunit sa BHB sa Mindanao nga markahan ang matag pulitikal ug militar nga gimbuhaton karong tuiga isip pahinungod sa ika-50 nga anibersaryo sa subling pagkatukod sa Partido Komunista ng Pilipinas. Sakmiton nato kini nga kahigayonan aron magsumada, magtuon gikan sa mga nangaging kasipyatan, ug paningkamutan nga kab-oton ang mas taas nga ang-ang diha sa pagkompleto sa mga rekisitos aron tabangan nga mahatod ang gubat sa katawhan ngadto sa yugto sa estratehikong panagpatas ug dad-on ang nasud haduol sa masanagong sosyalistang kaugmaon niini.

Mabuhi ang Bagong Hukbong Bayan, ang tinuod nga hukbo sa katawhan!
Mabuhi ang Partido Komunista ng Pilipinas!
Mabuhi ang Demokratikong Rebolusyon sa Katawhan nga may sosyalistang perspektiba!

Ka Joaquin Jacinto
Spokesperson
NDFP-Mindanao