On the occasion of 49th anniversary of the reestablishment of the
Communist Party of the Philippines (CPP)

Resist the fascist US-Duterte regime, end the rotting semicolonial semi feudal system and raise the revolutionary movement to a higher level

Press Statement | 26 December 2017 | Bisaya»

The National Democratic Front of the Philippines in Mindanao (NDFP-Mindanao) is one with the Filipino people in celebrating with utmost joy the 49th anniversary of the reestablishment of the Communist Party of the Philippines (CPP) on December 26, 1968. We congratulate all Party cadres and members for tirelessly working to advance Marxism-Leninism-Maoism and valiantly taking on the task of leading the national democratic revolution towards its socialist future. We also take this occasion to honor all our martyrs who selflessly offered their lives for the revolution and the Filipino people.

After its historic 2nd National Congress in 2016, the Party continued to correctly lead the revolutionary movement and the people in facing the chronic semifeudal and semicolonial social crisis in the first year of the US-Duterte regime. The Party most creatively dealt with the dualism of Duterte, whose ‘change is coming’ mantra almost quickly plunged the nation towards its wars of death and destruction, and an economic crisis far worse than ever before.
After he claimed to be ‘leftist’ and ‘socialist’ and claimed intent to enforce an independent foreign policy, Duterte tore away his mask of pretense as he kowtowed to the dictates of his master US President Donald Trump, revealing his true character as a puppet of US imperialism.

From the start however, he was already an avowed implementer of neoliberal policies, ensuring profits for the business interests of big bourgeois compradors and foreign monopoly capitalists. The US-Duterte regime imposed such brazen, anti-people and deceptive policies as the multi-billion ‘Build, Build, Build’ program, which will further drown the country in debt. A debt that will further burden the people in their entire lifetime under this system. The newly-signed tax reform law will further burden the people with more taxes imposed on basic commodities and services. And, the imposition of other measures in line with liberalization, privatization, deregulation, and denationalization are all detrimental to the nation’s welfare.

The US-Duterte regime’s ‘change’ turned the economy for the worse and increased the suffering of the Filipino people: poverty rate increased, incidence of hunger rose, unemployment and underemployment shot up to new levels; the dearth of and disregard for social services, especially health and education, continue unabated; land grabbing and deprivation became more widespread and the displacement of peoples is at an all-time high.
To mitigate the worsening crisis, Duterte could only do nothing but placate the increasingly frustrated Filipino masses with chump change, which is a mere pittance and can never adequately respond to the people’s needs. Numerous victims of previous calamities have not even been completely supported and rehabilitated by the reactionary government, and many among them, if not all, remain suffering under deplorable conditions.

In Mindanao, the US-Duterte regime let loose upon the people the full-force of its triple wars of death and destruction.

First, Duterte set off on a rampage against the Bangsamoro and the people of Mindanao by declaring Martial Law, using the ‘ISIS terrorist’ bogey as a pretext to justify his destructive attack against Marawi City. Duterte’s AFP/PNP is responsible for Marawi City’s complete and utter devastation, which deprived thousands of its Bangsamoro residents of their homes and livelihood through incessant airstrikes, shelling, mortar fire and ground assault. The people of Marawi City are set to suffer a great deal more because, apart from the fact that it will take years to rehabilitate the city, large portions of the area have already been guaranteed by Duterte to serve the interests of both local and foreign big business as well as of the US Armed Forces for the establishment of a new military base. Despite the bogus ‘liberation’ of Marawi City and the uninterrupted attacks against other Bangsamoro communities in Mindanao, the armed resistance of the Moro people will rise even stronger as they continue the fight for their genuine right to self-determination.

After razing Marawi to the ground, Duterte was quick to tag both the CPP and the NPA as ‘terrorist organizations’ to justify the extension of martial law until 2018 and beyond, serving as a springboard for imposing his tyranny on the entire nation.

Second, the US-Duterte regime has launched Oplan Kapayapaan against the revolutionary movement and the people of Mindanao, a bloody all-out war that utilizes the worst and most dreaded features of past military campaigns of suppression and encirclement (Oplans Lambat-Bitag, Bantay Laya 1 and 2, Bayanihan). Apart from the AFP’s direct troop assault against many hinterland communities in the island, military operations are also reinforced by airstrikes from jet fighters, attack helicopters and armed drones.

Certain drones used by AFP units in their operations are capable of releasing deadly rockets or missiles day or night, terrorizing numerous peasant, Lumad and Bangsamoro communities, including schools and other structures where civilians congregate. The countryside is literally shoved into the throes of death, resulting in the massive evacuation of whole Lumad and Bangsamoro communities from their ancestral lands.

With martial law extended and a ‘shoot to kill’ order against all Red fighters, Duterte has virtually disregarded all international protocols and rules of engagement, and directed the AFP to literally go on a bloody killing-spree, even against those whom they only suspect as working with the revolutionary movement, with complete impunity.

Third, in Duterte’s so-called ‘war against drugs’, not only has the PNP and their death squads perpetrated the mass murder of suspected small-time drug peddlers and users, but it has also included among its targets leaders and members of legitimate progressive organizations, which in Mindanao, has already taken the lives of hundreds. The regime also activated its legal offensive through the PNP-AFP Inter-Agency Committee on Legal Action (IALAC) in the filing of trumped up charges against mass leaders and activists. It has also bolstered its propaganda offensive that spread vile forms of vilification in social media, peddling lies and fake news against the revolutionary movement and the progressives.

With the correct guidance of the Party however, the revolutionary movement and the struggling masses were able to counteract against the snare lain by Duterte to have the revolutionary movement stoop down to its wiles.

Under the absolute leadership of the Communist Party, the New People’s Army is ever more ready to face the full-scale war that will further intensify in 2018 and beyond. The number of tactical offensives (TOs) launched by NPA units in the whole of Mindanao since January this year reached nearly a thousand military actions. The NPA in the Southern Mindanao region (SMR) launched more than 300 tactical offensives; the North Eastern Mindanao region, with more than 180; the North Central Mindanao region with over 200; the Far Southern Mindanao region with more than 100; and the Western Mindanao region with more or less 80 tactical offensives. There were a few well-chosen and well-executed head blows as wells as numerous attritive actions against operating enemy troops, military camps and police outposts, making them suffer a casualty rate of more than a battalion. NPA units in Mindanao were able to confiscate high-powered firearms from enemy forces that could equip a battalion of Red fighters.

Despite the use of airstrikes, armed drones and prolonged focus operations, not one single NPA unit in Mindanao was wiped out. The number of platoons and companies have in fact increased this year. In spite of the constant black propaganda, bogus peace caravans and the incessant parade of fake or recycled surrenderees, NPA Red commanders and fighters never faltered; ever willing to sacrifice their lives for the revolution and the people than be servile to the fascist dictatorship of the US-Duterte regime.

NPA units in Mindanao maintained a forward-looking and offensive posture in facing an AFP military campaign gone berserk and were able to sustain a high morale in its commitment to serve and defend the masses. Daring NPA units were able to sanction banana plantations that greatly exploit and oppress workers, peasants and Lumad and destroy the environment, set up ambuscades and attritive actions against operating AFP troops, and arrested erring elements of the PNP and accorded them the proper treatment for prisoners of war (POWs). Every minute, NPA units made certain that they are ready for battles, using every encounter as an object lesson to improve on strategy, tactics and technique to annihilate the enemy and punish the most rabid killers of the US-Duterte regime.

Under the absolute leadership of the CPP, the NPA continues to have a firm grasp of the basic principles of MLM in undertaking its tasks for the revolutionary movement. To ensure this, several batches of Red fighters in various NPA units in Mindanao were able to finish this year the Basic Party Course (BPC), which outlines and discusses the fundamental principles of MLM and of the national democratic revolution.

Meanwhile, majority of Red commanders and political officers either completed or were instructors of the Intermediate Party Course (IPC), which gave a more comprehensive survey of the three main weapons of the people’s democratic revolution – the Party, armed struggle and the united front. Furthermore, there were regional committees in Mindanao that have successfully held in not more than 15 days the Advanced Party Course (APC), which outlines a deeper articulation of MLM and the country’s socialist and the world’s communist future.

As the people’s war in Mindanao continue to develop comprehensively, Party members in people’s governments and among revolutionary mass organizations, have taken an active leading role in launching agrarian revolution and realizing for hundreds of thousands of people through well-organized mass struggles, the implementation of the minimum program and, in few select areas where it is possible, the maximum program of agrarian revolution.

Consequently, this has led to the further consolidation of various organs of political power of the people despite the constant and brutal attacks of the AFP in the countryside. The masses have launched anti-feudal, anti-fascist and anti-imperialist mass struggles and campaigns. As a dialectical result, thousands of masses have been recruited as Party members.

The peace negotiations between the NDFP and the GRP that ran for several months was handled adeptly, which made it possible to finish the 4th round of talks and was about to begin the 5th round, until it was unilaterally stopped on its tracks by Duterte and his terror proclamation. Clearly, the US-Duterte regime sabotaged the peace talks, revealing its utter contempt for peace and total disregard for genuine socio-economic reforms.

Despite this, however, the NDFP, as the representative of the entire revolutionary forces, expressed its willingness to resume with the talks. It will never, on other hand, submit itself to talks of capitulation. To further prove the revolutionary movement’s seriousness in supporting the talks, the NPA in Mindanao has undertaken the orderly and safe release of more than 20 prisoners of war (POWs) since January this year.

Given these resounding achievements of the revolutionary movement under the leadership of the Communist Party of the Philippines (CPP), the NDFP-Mindanao calls upon all revolutionary forces and the struggling masses to redouble efforts in undertaking our basic ideological, political and organizational tasks to advance the people’s democratic revolution until complete victory.

We must never shirk from our revolutionary responsibilities and face, head-on and without fear, any sacrifice we may encounter along the way in the performance of our tasks and duties, especially before the intensifying attacks of the fascist US-Duterte regime.

It is imperative that we must take the lead in uniting the people in an anti-fascist, anti-imperialist and anti-feudal united front, deliver wave upon wave of militant protests that will gather people from various oppressed and exploited classes and sectors, including the middle classes and the enlightened gentry, by the hundreds of thousands and lead the overthrow of the US-Duterte regime.

The NDFP-Mindanao calls on the NPA to launch more and more tactical offensives, combining multiple attritive actions with well-chosen and well-planned annihilative blows against the fascist AFP/PNP/paramilitary troops. The NPA must be determined to bring the people’s war to new heights!

Long live the 49th anniversary of the Communist Party of the Philippines!
Long live the People’s Democratic Revolution with a socialist perspective!

Ka Joaquin Jacinto
Spokesperson
NDFP-Mindanao


Pamahayag | 26 Disyembre 2017

Alang sa ika-49 nga anibersaryo sa subling pagkatukod sa Partido Komunista ng Pilipinas (PKP)

SUKLAN ANG PASISTANG REHIMENG US-DUTERTE UG ANG DUNOT NGA SEMIKOLONYAL UG SEMIPYUDAL NGA SISTEMA; IPAABANTE ANG REBOLUSYONARYONG KALIHUKAN NGADTO SA MAS TAAS NGA ANG-ANG

Ang National Democratic Front of the Philippines sa Mindanao (NDFP-Mindanao) nakighiusa sa katawhang Pilipino sa pagsaulog sa tumang kalipay sa ika-49 nga anibersaryo sa subling pagkatukod sa Partido Komunista ng Pilipinas (PKP) kaniadtong Disyembre 26, 1968. Among gipahalipayan ang tanang kadre ug membro sa Partido sa walay kakapoy nga paningkamot aron iasdang ang Marxismo-Leninismo-Maoismo ug mabayanihong paghawid sa tahas sa pagpangulo sa nasudnong demokratikong rebolusyon padulong sa sosyalistang kaugmaon niini. Atol niining okasyon, ato usab pasidunggan ang tanang martir nga dili makikaugalingong naghalad sa ilang kinabuhi alang sa rebolusyon ug sa katawhang Pilipino.

Human sa makasaysayanong ika-2 nga Nasudnong Kongreso niadtong 2016, padayong tukmang napangulohan sa Partido ang rebolusyonaryong kalihukan ug ang katawhan sa pag-atubang sa laygay nga semipyudal ug semikolonyal nga katilingbanong krisis sa unang tuig sa rehimeng US-Duterte. Ang Partido labihang kamamugnaong giatubang ang pakaarong-ingnon ni Duterte, nga ang iyang paukyab nga ‘change is coming’ halos kalit nga giunlod ang nasud ngadto sa gera sa pagpamatay ug pagpanggun-ob, ug krisis sa ekonomiya nga mas grabe pa kaysa nangagi.

Human giangkon niyang ‘walhon’ ug ‘sosyalista’ siya ug gipasiatab ang iyang intensyong ipatuman ang independyenteng langyaw’ng palisiya, gitangtang ni Duterte ang iyang maskara sa pagpakaarong-ingnon dihang miyukbo siya sa mga mando sa iyang amo nga si US Presidente Donald Trump, nga nagbutyag sa iyang tinuod nga kinaiya isip papet sa imperyalismong US.

Apan, gikan pa sa pagsugod, daan na siyang lunod-patay nga tigpatuman sa neoliberal nga mga palisiya, nga nagsiguro sa ginansya alang sa dagkong burgesyang komprador ug langyaw’ng monopolyo kapitalistang interes sa negosyo. Ang rehimeng US-Duterte nagpahamtang sa bangis, kontra-katawhan ug malinglahong mga palisiya sama sa binilyong piso nga programang ‘Build, Build, Build’, nga labaw pang mag-unlod sa nasud ngadto sa utang. Usa kini ka utang nga dugang palas-anon sa katawhan sa tibuok nilang kinabuhi ubos niining maong sistema. Ang bag-ohay pa lang gipirmahan nga balaod sa reporma sa buhis labaw’ng magpapas-an sa katawhan og dugang mga buhis nga ipahamtang diha sa mga batakang produkto ug serbisyo. Lakip ang imposasyon sa uban pang mga lakang nga nagpasamot sa liberalisasyon, pribatisasyon, deregulasyon, ug denasyunalisasyon, nga tanan makadaot ngadto sa kaayuhan sa nasud.

Ang ‘kausaban’ sa rehimeng US-Duterte mao ang naghatud sa ekonomiya ngadto sa samot nga kaalaotan ug labaw’ng nagpa-antus sa katawhang Pilipino: ang pagtaas sa tantos sa kawad-on, ang pagsaka sa insidente sa hilabihang kagutom, ang pagtaas sa ang-ang sa kawalay trabaho ug kakulang sa trabaho, ang pagpadayon sa pagpasagad sa mga katilingbanong serbisyo, ilabina sa sektor sa panglawas ug edukasyon, mas mikaylap ang pagpangilog ug pagpanghikaw sa yuta, ug ang mas kaylap ang pagpalayas sa katawhan gikan sa ilang mga komunidad. Aron solbaron ang nagkagrabeng krisis, walay laing mabuhat si Duterte kundili ang pahupayon ang nagkataas nga kadismaya sa mga masang Pilipino pinaagi lang sa pagsaad og ginagmay’ng kwartang hinabang, nga, sa pagkatinuod, dili makapaigo aron tukmang tubagon ang mga panginahanglan sa katawhan. Daghang mga biktima sa nangaging kalamidad ang wala pa hingpit nga nasuportahan ug napahiuli sa maayong kahimtang sa reakyunaryong gobyerno, ug daghan kanila, kun dili man tanan, nagpabiling nag-antus ilalom sa makaluluoy nga mga kondisyon.

Sa Mindanao, ang rehimeng US-Duterte nagsabwag ngadto sa katawhan sa todong kusog sa iyang tripleng gera sa pagpamatay ug pagpanggun-ob.

Una, si Duterte naghuramentado batok sa Bangsamoro ug katawhan sa Mindanao pinaagi sa pagdeklara sa Martial Law, gamit ang multo sa ‘teroristang ISIS’ isip pasangil aron hataga’g katarungan ang iyang magun-ubong pagpangatake batok sa Marawi City. Ang AFP/PNP ni Duterte responsable sa hingpit nga pagkaguba sa Marawi City, nga naghikaw sa libuan ka mga residenteng Bangsamoro sa ilang kabalayan ug panginabuhian pinaagi sa walay hunong nga pagpamomba, pagpanganyon, pagpang-mortar ug pagpangatake sa kayutaan. Ang katawhan sa Marawi City mahimo pang samot nga mag-antus tungod kay, gawas nga tinuig pa ang daganon ayha mapahiuli ang syudad, dinagkong bahin sa erya ang gigarantiya ni Duterte aron alagaran ang interes pareho sa lokal ug langyaw nga dagkong negosyo ug sa US Armed Forces alang sa pagtukod sa bag-ong base militar. Taliwala sa peke nga ‘paglingkawas’ sa Marawi City ug ang walay puas nga pagpangatake batok sa lain pang komunidad sa Bangsamoro sa Mindanao, ang armadong pagsukol sa katawhang Moro moasdang nga mas kusog sa pagpadayon sa pakigbisog alang sa tinuod nga katungod sa kaugalingong paghukom.

Human gipatag ang Marawi, gimarkahan dayon ni Duterte ang PKP ug BHB isip mga ‘teroristang organisasyon’ aron hataga’g katarungan ang pagpalugway sa martial law hangtod 2018 ug labaw pa, magsilbing kapanukaran sa pagpahamtang sa iyang diktadura sa tibuok nasud.

Ikaduha, ang rehimeng US-Duterte naglunsad og Oplan Kapayapaan batok sa rebolusyonaryong kalihukan ug sa katawhan sa Mindanao. Ang Oplan Kapayapaan, usa ka maduguong todo gera nga migamit og grabe ug pinakagikasilagang hulagway sa kanhing mga kampanyang pagliyok ug pagpanumpo sa militar (mga Oplan nga Lambat-Bitag, Bantay Laya 1 ug 2, Bayanihan). Gawas sa direktang pagpangatake sa mga tropa sa AFP batok sa daghang komunidad sa kabanikanhan sa isla, ang mga operisyong militar giabagan usab og pagpangatake pinaagi sa jet fighters, attack helicopters ug armed drones.

Dunay mga drones nga gigamit sa mga yunit sa AFP sa ilang mga operisyon nga dunay kapasidad nga mamomba og mga rocket o misayl sa adlaw man o gabii, nga nakahasi sa daghang komunidad sa mga mag-uuma, Lumad ug Bangsamoro, lakip ang mga eskwelahan ug uban pang mga istruktura kun asa nagatapok ang mga sibilyan. Ang kabanikanhan gituklod ngadto bung-aw sa kamatayon, nga nagresulta sa dinaghang pagpamakwit sa tibuok komunidad sa Lumad ug Bangsamoro gikan sa ilang mga yutang kabilin.

Tungod sa paglugway sa martial law ug mandong ‘shoot to kill’ batok sa tanang Pulang manggugubat, halos gisalikway ni Duterte ang tanang internasyunal nga mga protocol ug mga lagda sa panagsangka, ug gimanduan ang AFP nga ipatuman ang maduguong pagpamatay nga walay tulubagon batok sa kinsamang gisuspetsahang nagsuporta sa rebolusyonaryong kalihukan.

Ikatulo, sa giingong ‘gera kontra droga’ ni Duterte, wala lang gihimo sa AFP/PNP ug ilang mga death squad ang halapad nga pagpamatay ngadto gisuspetsahang gagmay’ng tigpayuhot ug tiggamit og druga, apan lakip usab nga gitarget ang mga lider ug membro sa lehitimong progresibong mga organisasyon, nga mipatay na og gatusan sa Mindanao. Gipaandar usab sa rehimen ang iyang legal nga opensiba pinaagi sa AFP-PNP Inter-Agency Committee on Legal Action (IALAC) sa pagpasaka og tinumo-tumong mga kaso batok sa mga lider-masa ug aktibista. Gipagrabe usab niini ang opensibang propaganda nga nagpakuyanap og ngil-ad nga mga porma sa pagpangdaot diha sa social media, nagpakaylap og mga bakak ug peke nga mga balita batok sa rebolusyonaryong kalihukan ug mga progresibo.

Apan, ilalom sa hustong paggiya sa Partido, ang rebolusyonaryong kalihukan ug ang masang nakigbisog misukol batok sa pagpangilad ni Duterte aron moluhod ang rebolusyonaryong kalihukan.

Ilalom sa absolutong pagpangulo sa Partido Komunista, ang Bagong Hukbong Bayan kanunay’ng andam nga atubangon ang todo gera ni Duterte nga mas moigting pa sa 2018 ug lapas pa. Ang ihap sa taktikal nga mga opensiba (TOs) nga gilunsad sukad Enero sa mga yunit sa BHB sa tibuok Mindanao miabot og dul-an usa ka libo ka mga aksyong militar. Ang BHB sa Southern Mindanao region (SMR) nakalunsad og kapin 300 ka mga taktikal nga opensiba; ang North Eastern Mindanao region (NEMR), adunay kapin 180; ang North Central Mindanao region (NCMR) kapin 200; ang Far Southern Mindanao region (FSMR) kapin 100; ug ang Western Mindanao region (WMR), kapin kun kulang 80 ka mga TO. Adunay pipila ka pinili ug maayo nga mga pagsumbag sa ulo ug daghang atritibong mga aksyon batok sa nag-operisyong mga tropa sa kaaway, mga kampo sa militar ug outpost sa pulis, nga nagpahamtang og kaswalidad ngadto sa kaaway nga kapin usa ka batalyon. Ang mga yunit sa BHB sa Mindanao nakakompiska og tag-as nga kalibreng pusil gikan sa mga pwersa sa kaaway nga pwedeng ikaarmas sa usa ka batalyon nga Pulang manggugubat.

Taliwala sa paggamit og airstrikes, armed drones ug gipalungtad nga pokus nga mga operisyon, walay bisan usa ka yunit sa BHB sa Mindanao ang napuo. Ang ihap sa mga platun ug kompanya, sa kamatuoran, nagtubo karon nga tuig. Bisan sa makanunayong itom nga propaganda, peke nga mga peace caravan ug walay hunong nga parada sa peke ug balik-balik nga surrenderees, ang mga Pulang komander ug mangugubat sa BHB wala matandog; kanunay’ng andam sa pagsakripisyo sa ilang mga kinabuhi alang sa rebolusyon ug katawhan kaysa moyukbo ngadto sa pasistang diktadurang rehimeng US-Duterte.

Ang mga yunit sa BHB sa Mindanao nagmintinar sa pagkamatukion ug opensibang postura sa pag-atubang sa nagsalimoang nga kampanyang militar sa AFP/PNP ug nasustine ang taas nga moral diha sa iyang kaakuhan nga moalagad ug manalipod sa masa. Ang mapangahasong mga yunit sa BHB nagpahamtang og silot ngadto sa plantasyon sa saging nga labihang nagpahimulos ug nagdaugdaug sa mga mamumuo, mag-uuma ug Lumad ug nagdaot sa kinaiyahan. Naglunsad og mga ambus ug atritibong mga aksyon batok sa mga nag-operisyong tropa sa AFP/PNP, ug nakabihag og mga elemento sa AFP/PNP/paramilitar ug gitratar sila isip mga prisoners of war (POWs). Matag minuto, gisiguro sa mga yunit sa BHB ang kaandaman sa panagsangka, gigamit ang matag kahigayunan isip pagtulun-an aron mapalambo ang estratehiya, mga taktika ug pamaagi sa pagpuo sa kaaway ug silotan ang mga lunod-patay nga mga kriminal sa rehimeng US-Duterte.

Ilalom sa absolutong pagpangulo sa PKP, ang BHB nagpadayong hingpit nga naggunit sa mga batakang prinsipyo sa MLM sa pagpapel sa iyang tahas alang sa rebolusyonaryong kalihukan. Aron masiguro kini, pila ka hugna sa Pulang manggugubat sa lain-laing yunit sa BHB sa Mindanao nakatapos sa Batakang Kursong Pangpartido (BKP) niini nga tuig, nga naggambalay ug naghisgot sa mga batakang prinsipyo sa MLM ug sa nasudnong demokratikong rebolusyon.

Samtang, mayorya sa mga Pulang kumander ug pulitikal nga mga opisyal nakatapos o nahimong instruktor sa Intermedyang Kursong Pangpartido (IKP), nga naghatag og mas komprehensibong pagtuon sa tulo ka nag-unang armas sa demokratikong rebolusyon sa katawhan – ang Partido, armadong pakigbisog ug nagkahiusang prente. Dugang pa, adunay rehiyonal nga mga komite sa Mindanao nga malampusong nakalunsad og wala nilabaw sa 15 ka adlaw nga Abanteng Kursong Pangpartido (AKP), nga nagsumada sa mas lalom nga pagtuon sa MLM ug sa kaugmaong sosyalista sa nasud ug komunista sa tibuok kalibutan.

Tungod sa mapadayunong kumprehensibong paglambo sa gubat sa katawhan sa Mindanao, ang mga membro sa Partido diha sa gobyerno sa katawhan ug sa rebolusyonaryong mga organisasyong masa, naghupot sa aktibong papel sa pagpangulo sa paglunsad og minimum ug pipila ka maksimum nga programa sa agraryong rebolusyon, nga nakabenepisyo sa gatusan ka libong katawhan pinaagi sa solidong pag-organisa sa mga kalihukang masa.

Busa, labaw niining nakonsolida ang lain-laing organo sa pulitikanhong gahum sa katawhan taliwala sa padayong pagpangatake sa AFP/PNP sa kabanikanhan. Naglunsad ang mga masa og anti-pyudal, anti-pasista ug anti-imperyalistang pakigbisog ug kampanya. Isip resulta, libuan ka katawhan ang narekrut sa pagka-membro sa Partido.

Ang negosasyong pangkalinaw tali sa NDFP ug sa GRP nga milungtad og pila ka bulan tukmang nadumala, kun diin napahigayon ang ang ika-upat nga hugna sa panaghisgot ug sugdan na unta ang ika-lima nga hugna, apan nag-inusarang gitapos kini ni Duterte ug sa iyang proklamasyong terror. Tataw nga gisabotahe sa rehimeng US-Duterte ang panaghisgot pangkalinaw, nga nagbutyag sa iyang pagsalikway sa kalinaw ug hingpit nga pagbalewala sa tinuod nga sosyo-ekonomikong mga reporma.

Apan, taliwala niini, ang NDFP, isip representante sa tibuok rebolusyonaryong pwersa, nagpadayag sa iyang kaabli nga magpadayon sa panaghisgot. Sa pikas bahin, dili kini mouyon sa panaghisgot nga mopadulong sa pagsurender. Aron labaw’ng pamatud-an ang pagkaseryoso sa rebolusyonaryong kalihukan sa pagsuporta niini sa panaghisgot, ang BHB sa Mindanao nagpahigayon sa hapsay ug luwas nga pagbuhi sa kapin 20 ka prisoners of war (POWs) sukad Enero niini nga tuig.

Tungod niining malanugong kadaugan sa Partido Komunista ng Pilipinas (PKP), nanawagan ang NDFP-Mindanao sa tanang rebolusyonaryong pwersa ug mga masang nakigbisog nga doblehon ang mga paningkamot sa pagpatuman sa atong batakang ideolohikal, pulitikal ug organisasyonal nga mga tahas aron iasdang ang demokratikong rebolusyon sa katawhan hangtud sa hingpit nga kadaugan.

Kinahanglang dili kita molikay sa atong rebolusyonaryong mga responsibilidad ug atubangon, nga walay pagduhaduha ug walay kukahadlok, ang unsamang sakripisyo nga masugatan diha sa atong pagpatuman sa mga tahas ug gimbuhaton, ilabina atubangan sa nagkagrabeng mga pagpangatake sa pasistang rehimeng US-Duterte.

Gikinahanglan mangulo kita sa paghiusa sa katawhan sa pagtukod og anti-pasista, anti-imperyalista ug anti-pyudal nga nagkahiusang prente, maglunsad og balud-balud nga mga militanteng protesta nga mo-agni sa gatusan ka libo nga katawhan gikan sa lain-lain dinaugdaug ug pinahimuslang hut-ong ug sektor, lakip ang hatungang pwersa ug nahimatngong nahataas nga hut-ong, ug pungulohan ang pagpalagpot sa rehimeng US-Duterte.

Giawhag sa NDFP-Mindanao ang BHB nga maglunsad og daghang taktikal nga mga opensiba, kumbinahon ang daghang atritibong mga aksyon inubanan sa mga siguradong modaug nga mga pangpuong hampak batok sa pasistang AFP/PNP/paramilitar nga mga tropa. Kinahanglang determinado ug labaw pang ipursigi sa BHB nga dalhon ang gubat sa katawhan ngadto sa mas taas nga ang-ang!

Mabuhi ang ika-49 nga anibersaryo sa Partido Komunista ng Pilipinas!
Mabuhi ang Demokratikong Rebolusyon sa Katawhan nga adunay sosyalistang perspektiba!

Ka Joaquin Jacinto
Tigpamaba
NDFP-Mindanao